Dlaczego skradasz się jak złodziej?
Tylko czegoś szukałam.
Myślisz, że ci uwierzę?
Szukasz czegoś akurat wtedy, gdy w domu nie ma nikogo oprócz nas?
Właśnie tak.
- Śpią? - Pewnie tak.
Co robisz?
A jak myślisz? Nie tego chciałaś?
Co? Wcale nie.
Dlaczego nie?
Jesteśmy sami - tylko ty i ja.
Seungjo, co ty...
Za nic nie oddasz mikrofonu.
Raczej ty.
Nie powinniśmy się spieszyć z naszym związkiem.
Spieszyć? Związek?
Nie spieszyć się.
Co tu robisz?
Co się stało Hani?
- Ma rumieńce. - Naprawdę?
Nie mam pojęcia.
Zobaczę się z Seungjo! Seungjo, ożeń się ze mną.
Palant. Zawsze się ze mnie nabija.
Jestem głupia.
Po całym tym upokorzeniu...
Doong... Czy tak ma już być?
Nie potrafię przestać...
Co z Hani? Nie widzę jej nazwiska. Naprawdę nie ma jej na liście?
Przecież to wszystko było dla Seungjo.
I tak nie podoba mi się gabinet nauki. Byli tam sami dziwacy.
Jakim cudem wśród tylu uniwersytetów nie ma żadnego dla nas?
Któraś z tych szkół musi cię przyjąć.
A warunki specjalne?
A co to takiego?
Jest dla uczniów z dobrą średnią, wieloma nagrodami
bądź wynikami choć w jednej dziedzinie.
Dla tych, którzy nie osiągają wiele, ale wyglądają obiecująco.
- I mają potencjał? - Otóż to!
Sprawdźmy te oferty.
Czy twojego dziadka odznaczono za walkę o niepodległość?
- Może być od strony matki. - Naprawdę?
Nie...
Ojciec twojej matki był...
portierem.
A więc był postępowy.
No, dobrze. Czy twój ojciec brał udział w czymś wyjątkowym?
Wyjątkowym?
Cóż...
Mam wyjątkowy talent do robienia makaronu.
Hani, nadajesz się na gospodynię domową.
Hani...
Czy mogę...
już sobie iść?
Cóż...
Nie należysz do mniejszości narodowej?
Mniejszość narodowa?
Zastanów się, tato. Mama chyba mówiła po tajsku.
A może w jakimś innym języku?
Po tajsku?
Musi gdzieś być uniwersytet, który cię przyjmie.
Przestań, to mnie denerwuje.
Ośrodek Krwiodawstwa?
Może go pani wziąć. Mam takich dużo w domu.
Oddajesz krew?
Raz na dwa miesiące. Często ją oddaję.
Trzeba było mówić! Jedno oddanie to 10 godzin prac społecznych!
- 10 razy to 100 godzin? - Otóż to!
Mam. Specjalna rekrutacja za prace na rzecz społeczeństwa.
Parang, Wydział Nauk Społecznych.
Uniwersytet Parang?
Ty też aplikujesz na Parang?
Na animację. Nauczycielka mnie posyła.
Obie wybieracie się na Parang?
Musimy się dostać.
Poza rozpatrzeniem podania, jest jeszcze trudna rozmowa.
Mam egzamin ze sztuki.
Dlaczego dla mnie nie ma ofert?
- Co ty robisz? - Nie jedz tyle.
Jem ze stresu. Oddaj to.
Juri...
Wiedziałam, że przyjdziesz, skoro Hani tu jest.
Zamontowałeś jej GPS? Zawsze zjawiasz się tam, gdzie ona.
Jeszcze się nie domyśliłyście?
Hani to mój życiowy kompas.
Pokazuje mi, dokąd i jak szybko mam iść przez życie.
Kompas, dobre sobie.
A gdzie zgubiłeś chłopaków?
Są na przesłuchaniu. Na piosenkarzy.
Poważnie?
Myślałam, że to oni będą przesłuchiwać, bo to lubią.
- Przestań tak truć! - Bo co?
Czy to nie Seungjo?
Nasza szkoła ma długą tradycję.
Wykształciliśmy pracowników różnych branż
oraz wykładowców Ivy League w USA.
Z kim on rozmawia?
Specjalność?
Specjalność...
Bardzo się starasz.
W przeciwieństwie do niektórych, pracuję.
Pijesz do mnie? Uważasz, że nie pracuję?
Proszę pana. Ma pan to?
Co to miało być? Aha, dyrektorski list polecający.
Niemożliwe. Mam prosić dyrektora o list dla tak słabej uczennicy?
Hani w tydzień trafiła do najlepszej 50 z 9 miejsca od końca.
Ma potencjał. To szczególny powód.
Oczywiście. Ale kogo przyjęto w ubiegłym roku?
70% było w pierwszej 30.
Sama pasja nie świadczy o kompetencjach nauczyciela.
Trzeba sprawić, by uczniowie stawili czoła prawdzie.
Jeśli Hani dostanie się na Uniwersytet Parang,
będzie mi pani mogła nazywać synem.
Jest pełna zaangażowania.
Przepraszam.
Weź.
To witamina C. Rozpuść ją w wodzie.
Po raz pierwszy...
zachowujesz się jak człowiek.
Wiedziałam, że mnie kochasz.
Gotowe. List motywacyjny.
Załącz plik.
Świetnie.
Teraz...
Aplikuj i zakończ!
Co się stało? Dlaczego się nie otwiera?
Błąd? Kliknij tutaj.
Już.
Twoje dane zostaną utracone?
Jak ci idzie?
Po co ściągnęłaś tyle śmieci?
To nie ja...
Co teraz?
Co ja teraz zrobię?
Będzie dobrze, Hani. Jakoś uda nam się to odzyskać.
Zostało mało czasu.
Ciszej, tylko pogarszasz sprawę.
Działa.
Naprawdę?
Jest!
- Tak? Udało się? - Owszem!
Dziękuję!
Przestań się wygłupiać i dokończ rejestrację.
Tak, proszę pana.
Dzięki Bogu. Pośpiesz się i zejdź na kolację. Chodź, Eunjo.
Na co czekasz?
Dziękuję.
Nauki Społeczne na Parang?
Marne szanse, że się dostanę. Mam za słabe oceny.
Więc po co to wszystko?
Staram się z całych sił.
Po co chcesz studiować?
Jak to po co? Będę się uczyć...
Nie lubisz tego i źle ci to idzie. Po co ci to znowu?
Nie tylko ze względu na naukę.
Dowiem się, w czym jestem dobra, co lubię i co robię dobrze.
Skąd wiesz, czy coś lubisz?
Wtedy serce bije szybciej.
Robiąc to, co lubisz, czujesz to tutaj.
Tata mówi, że serce bije mu szybciej, gdy czuje zapach suszonego makaronu.
Chciałbym poznać to uczucie.
Pospiesz się i kończ.
Po co ja idę na studia?
Nigdy o tym nie myślałam.
A więc geniusze też mają problemy.
Czyżby Seungjo zaczynał mnie lubić?
Oświadczenie o przyjęciu. Hani Oh, Mina Dokgo.
Nie musiała pani tego drukować!
Każdego roku doświadczamy jednego lub dwóch cudów.
Owszem, ale zawsze mam nadzieję,
że nie stanie się to w jej klasie.
Została wam tylko rozmowa kwalifikacyjna?
Zaproszono wielu kandydatów. Będzie duża konkurencja.
Wiem, przyjmą jedną na pięć osób. Ciekawe, o co będą pytać.
Lubię odpowiadać.
Ja mam praktyczny.
Mojej Hani na pewno się uda.
A nawet jeśli nie, to i tak daleko zaszła.
Jestem z ciebie dumny, Hani.
Hani, masz jakieś znajomości?
Znajomości? Myślę, że niebo mi sprzyja.
Rananim, 11 tajfun, uderzył w Półwysep Koreański.
Tato! Co robisz?
Metro jest bezpieczne i szybsze.
- Dasz sobie radę? - Jasne, to tylko deszcz.
Nie deszcz, lecz tajfun.
Racja. Hani, a może...
Odpuść sobie tę rozmowę.
Dlaczego? Nie wierzysz we mnie? Nie ufasz mi?
Skądże! Ale ta pogoda...
Tylko oni przyjęli moją aplikację.
Pójdę z wdzięczności.
Nie martw się, tato. Pójdę już.
- Nie idź. - Będzie dobrze.
Zawsze coś wypadnie.
Wiem. Dlaczego tajfun uderzył akurat teraz?
Pewne odcinki torów zalało.
Dalej nie pojedziemy.
Proszę opuścić wagony i wybrać inne środki transportu.
Na zachodnim wybrzeżu ogłoszono alert bezpieczeństwa.
Wokół Seulu pada ulewny deszcz i wieje silny wiatr.
Wprowadza się ostrzeżenia o tajfunie. Szkoły w tym regionie są zamknięte.
Opóźniono godziny otwarcia usług publicznych.
Do jutra cały region będzie się zmagać
z porywistym wiatrem i deszczem do 400 mm.
Radzimy korzystać z transportu publicznego,
albo pozostać w domach.
Dotarłaś cała i zdrowa?
- Mieszkam niedaleko. - Na szczęście.
Proszę za mną.
Proszę pani? Wielu uczniom nie udało się dotrzeć.
- Może przełożymy rozmowy? - Mało tajfunów pan przeżył?
Za każdym razem przekłada pan coś i się poddaje?
Następny!
Następna osoba, zapraszam.
Eunjo, co tam robisz?
Hura! Odwołali zajęcia!
Szkoda, że Hani musiała jechać w taką pogodę. Oby zdała.
Miałaś zabawne doświadczenia.
Powiedz, czym się interesujesz?
Seungjo Baekiem.
To znaczy...
To jest...
Człowiekiem.
Rozumiem. Interesuje cię ludzkość.
Tak! Właśnie to, ludzkość.
Ostatnio zastanawiam się,
jak dużo czasu musi minąć,
żeby naprawdę kogoś poznać.
Czy w ciągu życia naprawdę można poznać
czyjąś prawdziwą naturę?
Chyba nigdy nie poznam Seungjo.
Dlaczego mielibyśmy cię przyjąć?
Słucham?
List polecający twojej nauczycielki przypomina deklarację niepodległości.
Ale...
W tydzień udało ci się trafić do najlepszej 50 z 9 miejsca od końca.
Jednakże...
znów dałaś plamę na egzaminie, prawda?
Poza tym...
Od ubiegłego roku oddajesz krew co dwa miesiące.
I tyle. Jakim cudem przeszła ocenę wstępną?
Dostała wysoką ocenę za list motywacyjny.
Jest pewna siebie i kreatywna.
Nie szukamy pisarki ani rysowniczki.
Proszę podać powód, dla którego mamy panią przyjąć.
Zegar odliczy minutę.
Dobrze.
Nie znasz powodu. Dziękujemy za przybycie.
Następny.
Tak jest.
Przepraszam.
Ma pani rację.
W niczym nie jestem dobra.
Zdziwiłam się, że zaproszono mnie na rozmowę.
Ucieszyłam się.
Mogę powiedzieć jedno.
Jeśli wybierze pani kogoś z lepszymi warunkami,
to znaczy z lepszymi stopniami i nagrodami,
a później okaże się, że to leń, którego odstrasza deszcz i wiatr,
i uzna pani, że ktoś taki nie powinien tu studiować,
to proszę pomyśleć o mnie.
Może jestem wolniejsza niż inni, ale nigdy się nie poddaję.
Kończę to, co zaczęłam. Przezywają mnie Ślamazarą.
Ale czasami i ślimak się przydaje.
Wątpię, czy mi się uda.
A nie mówiłem?
Nadal masz szansę na egzaminie.
Możesz go zdać z Seungjo.
Nie będę zdawał.
- Co? - Jak to?
Nie będę zdawał egzaminu. Nie idę na studia.
A to dlaczego?
Nic mnie nie interesuje. Żaden kierunek.
A co zamierzasz robić po szkole?
- Może pójdę do pracy na pół etatu. - Seungjo Baek!
Myślisz, że to żarty? Za kogo ty się uważasz?
W takim razie, jak mam żyć?
Że co?
Nie chcę iść na studia, bo nie umiem się zdecydować.
Nie chcę, żeby moje życie było nijakie.
Powiedz mi więc, jak mam żyć?
No... Cóż...
Po studiach możesz pomóc ojcu w interesie.
Wie pan, że jestem egoistą.
Nie interesuje mnie to, co robi ojciec, ani pomaganie mu w firmie.
Nawet mi tego nie proponuj.
Seungjo!
Dziękuję za kolację.
Muszę z nim pogadać...
Na pewno tak nie myśli. Pójdzie na egzamin.
- Nie ma się o co martwić. - Właśnie.
Wszystko przychodzi mu tak łatwo. Nie ma motywacji.
Musi się szybko czymś zainteresować.
Chciałbym poznać to uczucie.
To dla Miny.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Przygotowałem dla was nowe danie.
Nazywa się owsianka „uda się”.
- Uda się? - Jest napis.
Uda się.
- Z czego jest ten napis? - Nie widzicie? To czarny sezam.
Jeśli ją zjecie, wszystko wam się uda.
Naprawdę? W takim razie zjem całą.
Przestań, Juri. Nie jesteś tu sama.
Mówisz po marsjańsku?
Nie bądź taka zachłanna.
Ona ma rację.
Jedzcie, ile chcecie.
Hani, nie jesteś głodna?
Jestem!
Hani, denerwujesz się? Niepotrzebnie.
Zjedz owsiankę taty i zdaj ten egzamin pewna siebie.
Dziękuję, ty też.
Panie Oh. Smakuje tak dobrze, jak się nazywa.
To ośmiornica?
Nieźle.
Może nie wyglądam na takiego,
ale mam wrażliwe podniebienie.
Smacznego i powodzenia na jutrzejszym egzaminie.
Przemknijcie przez niego jak ośmiornica.
- Tato? - Słucham.
Możesz spakować mi jedną porcję?
Śpisz?
Seungjo?
Będziesz zdawał jutro egzamin?
Wszyscy się o ciebie martwią, zwłaszcza tata.
Starał się, żeby cię nie zasmucić. Już nawet się nie śmieje.
Jutro napiszesz test, a o studiach pomyślisz później.
Co z tego, że znajdziesz coś, co lubisz, skoro nie zdasz testu?
Wpuścisz mnie?
We wszystkim jesteś świetny.
Powinieneś wykorzystać swój talent, by pomagać innym.
Myślę, że ktoś, kto ma tak wiele, powinien dzielić się z innymi.
Ja chciałabym się dzielić, ale nie mam czym.
Zostawię to dla ciebie.
Zjedz, póki ciepłe.
No i...
do zobaczenia jutro.
Powodzenia! Jesteś najlepszy!
Jesteś chory? Przeziębiłeś się?
Może.
Dam ci lekarstwo. Musi gdzieś tu być.
Jest.
Szybko ci pomoże.
Popij wodą.
Dziękuję
Nie będę po nim otępiały?
Unikaj aktywności wymagającej skupienia, np. prowadzenia auta.
Możesz być otępiały! Wypluj to!
Przestań, to było do przewidzenia.
Będzie dobrze, ludzkość jest dość silna.
Zaczekajcie! Spakowałem wam lunch.
To szczęśliwe pudełko na lunch,
pełne pożywnych przekąsek dla waszych mózgów.
Dziękuję.
Dzięki, tato.
Dziękuję.
- Kiedy je przygotowałeś? - Naprawdę to doceniamy.
To nic takiego.
Podjąłeś słuszną decyzję. Powodzenia.
Dobrze.
Do dzieła!
Dzięki tej decyzji wszyscy są szczęśliwi.
- Grzeczny chłopiec. - Co ty sobie...
Nie jestem taki, jak ty. Ja nie zgaduję odpowiedzi.
Dobrze... Po prostu cię rozumiem.
Dlaczego za mną idziesz? Powinnaś iść tamtędy.
Racja, w przeciwnym kierunku.
No, idź.
Dobrze, każdy idzie w swoją stronę.
Oczywiście, droga Seungjo będzie wspaniała!
Mam nadzieję, że zdasz. Powodzenia!
No i jednak poszedł.
On jest jak król, któremu mam służyć, a nie jak syn.
Do ostatniej chwili upierał się, że nie napisze egzaminu.
Co mu się stało?
Niedobrze...
Mam złe przeczucia.
Przepraszam, chłopcze. Masz jeszcze 15 minut.
- Nie wpisałeś odpowiedzi. - Przeziębiłem się i wziąłem leki.
To było przerażające. Ona wcale się nie uśmiechała.
Dlaczego mamy cię przyjąć?
Była jak wiedźma! Jak twój egzamin praktyczny?
Nie wiem. Jakoś napisałam.
Test też nie poszedł mi chyba najlepiej. Co ja mam zrobić?
Po co siedzimy w szkole po teście? Przecież nie mamy już lekcji.
A co ty robisz?
Malujesz się?
Wyglądam już jak ikona seksu?
Ja uwielbiam ją. Ona tu jest i tańczy dla mnie...
Patrzcie.
Sztuczne rzęsy!
Założyć ci je?
Usiądź.
Hani, nie masz podwójnych powiek, ale duże oczy.
Zamknij je. Nałożymy długie rzęsy.
O, tak, idealnie. Otwórz oczy.
Wyglądasz ślicznie!
- Sama spójrz. - Naprawdę?
Super. Mina, zobacz. Ma teraz większe oczy?
Prawie jak potwór.
Zakładamy na drugie?
Zamknij oczy.
Cześć.
Malujecie się?
Tylko trochę.
Chichoczesz po tym, jak zniszczyłaś komuś życie?
Dałaś Seungjo tabletkę nasenną w dzień egzaminu.
Co? O czym ty mówisz?
Nie udawaj. Dałaś mu lekarstwo na przeziębienie.
Spał przez cały egzamin, a potem odpowiadał na chybił trafił.
Co teraz? Jak zamierzasz to naprawić?
Jangmi!
Cała szkoła staje na głowie. Tylko ty to zlewasz.
Nadal lubisz Seungjo? Co?
No, powiedz coś.
To kłamstwo. Dobrze ci poszło, prawda?
Jesteś wybitnym geniuszem. Mała tabletka nie mogła ci zaszkodzić.
Oby to nie była prawda. Błagam...
Powiedz, że wszystko w porządku.
Yunjung Bae.
Proszę. Suwan Kim.
Nadal masz szansę w zwykłej rekrutacji. Jeszcze się nie poddawaj.
Uczelnie mają trzy dni, żeby was poinformować.
- Nie rozstawajcie się z komórkami. - Tak, proszę pani.
Jungu.
Proszę tak na mnie nie patrzeć. Ja już mam plan na życie.
Naprawdę?
Tak. Hani, posłuchaj.
Nie przejmuj się już wynikami testu.
Będziesz moją królową.
Jungu, nie łudź się. Ona ma Seungjo.
Że co? Kogo ma? Tacy jak on nie dadzą jej szczęścia.
A ty co możesz jej zaoferować?
Co? Ten wielki, stary grzebień?
Co ty mówisz...
Cisza!
Głowa do góry.
Coś nie tak?
Nie. Chyba naprawdę jestem geniuszem.
Seungjo, przerażasz mnie.
Rozmowa powinna ci pójść gładko.
Chcesz baneru z najlepszym wynikiem?
Powiem szczerze..
Nawet Taesan na ciebie nie zasługuje, powinieneś iść na Harvard.
Tak czy inaczej, świetny wynik, Seungjo!
- Hura! - Hura!
Hani, tak się cieszysz z marnego wyniku?
Nie mogę się powstrzymać!
Seungjo Baek jest niesamowity! Tak się cieszę!
Dryń, dryń. No, dzwoń.
Zaklinam cię, proszę.
Halo?
Tak?
Pomyłka.
To dobry numer, ale ja nie sprzedaję kaczek z rożna.
Słucham?
Tak, mówi Hani Oh.
O, Boziu.
Uniwersytet Parang?
Naprawdę?
Dziękuję! Bardzo dziękuję!
Może pan powtórzyć?
Chciałam iść na wydział nauk społecznych.
A nie na wydział jabłeczny?
Jabłeczny? To taki istnieje?
Eunjo!
Ale z ciebie ciołek, Hani.
Seungjo dostał się na Taesan z najlepszym wynikiem.
A jeśli mnie nigdzie nie przyjmą...
Mina.
Dostałam się na Parang!
Naprawdę? Dzwonili do ciebie?
Przed chwilą.
Gratuluję!
A ty?
- Na razie nic. - Bądź cierpliwa.
Wiem, dziękuję.
Na pewno zadzwonią, na razie.
Dobrze. Zaczekaj, Mina.
Jeszcze raz ci gratuluję. Bardzo się cieszę.
Dlaczego nie chcesz?
Nie zasługuję na to, żeby jeść.
Musisz. Będzie dobrze.
To już koniec.
Dziś jest ostatni dzień.
Już po 22.00.
Wiedziałam, że mi się nie uda.
Ta wiedźma... to było do przewidzenia.
Mimo to myślałam, że...
Nadal masz szansę w zwykłej rekrutacji. Możesz aplikować na wiele uniwersytetów.
Nie z takim wynikiem.
Halo?
Tak, to ja.
Uniwersytet Parang?
Nie dam się nabrać. To znowu ty, Eunjo.
Co? Po co mnie wołasz?
Halo? Tak!
Tak, bardzo przepraszam, ale myślałam, że to żart.
Jeden z kandydatów zrezygnował, więc zostałaś przyjęta.
Tak, tak, tak, zarejestruję się!
Hura!
Jestem najszczęśliwszą dziewczyną pod słońcem.
Gdyby nie to, że akurat był tajfun i wiele osób nie przyszło,
nie miałabym szansy.
- Masz rację. - A moja owsianka „uda się”?
Oczywiście, że mi pomogła!
To dla ciebie.
Mąż wybrał.
To drobiazg.
Piękny! Bardzo dziękuję.
- Dzięki. - Nie ma za co.
A teraz... Coś ode mnie.
Następny prezent?
Bilet na musical!
Nigdy nie byłam na musicalu.
Jest w tę sobotę. Spotkajmy się przed teatrem o 14.30.
Weź oba bilety. Nie zapomnisz?
Skądże!
Dziękuję.
Gdzie pani jest?
Hani! Czekasz w teatrze? Bardzo cię przepraszam.
- Utknęłam w korku. - Nie ma żadnego korka.
Wiesz, jak to bywa w soboty.
Hani, wejdź do środka, a mój bilet zostaw w kasie.
Dobrze.
- Mogę zostawić tu bilet? - Oczywiście.
Miłość wszystkich dziewcząt, ich idol i Jego Wysokość.
Wraz z nim świat marzeń XXI wieku właśnie się otwiera!
Oto jak wyglądała rodzina królewska w roku 1996.
Książę Yisu ginie w wypadku samochodowym.
Na tronie zasiada książę Yihyun. Jego syn Yishin zostaje księciem.
To takie zagmatwane! Przepraszam.
Skoro nasi aktorzy są nieco zagubieni,
to nie będę już o tym mówił.
Nadchodzą następca tronu z żoną!
Chcesz, żebym cię uszczypnął?
Skąd się tu wziąłeś?
A jak myślisz?
No, jak?
Eunjo, prawda, że twoja mamusia jest świetną aktorką?
Słyszałeś, co mu powiedziałam? Synu, jestem sama w teatrze.
Nie mam z kim obejrzeć przedstawienia. Ten uparciuch Seungjo zgodził się przyjść!
Może zostanę aktorką?
No, nie wiem...
Myślisz, że się nabrał?
Co?
Zaczekaj.
Pójdziesz na rozmowę kwalifikacyjną?
Ty też będziesz mi o tym truć?
Co wy macie z tymi studiami? Nie rozumiem.
Musi być jakiś powód, dla którego jesteś geniuszem.
To bardzo ważne, by odkryć swoje marzenie,
ale możesz się po prostu bawić.
Bawić?
Babcia zawsze mi powtarzała:
„Hani, skarbie, baw się życiem. I dawaj radość innym”.
Tak powinnam żyć.
Zabawa...
Gdybyś poszedł na Parang, moglibyśmy się bawić razem.
Ojej.
Jeszcze trochę.
Nie, nie! W drugą stronę. Bardziej.
Do przodu, super!
Mamy go!
Udało się! Złapałeś go! Super!
Nie bierzesz pluszaka?
Myślisz, że złapałem go dla siebie?
Co ty nie powiesz? Poszliście razem na musical?
Chyba zwariuję.
- Nic ci nie zrobił? - A co miał zrobić?
Na przykład chwycić za rękę, udając, że sięga po popcorn.
Podczas musicalu nie je się popcornu.
Nie? A co się je?
Kupiłaś sobie pluszaka? Nawet się świeci.
To prezent od Seungjo.
Z tej maszyny. Z okazji dostania się na studia.
Prezent?
Ten kawałek szmatki? Seungjo, Hani zasługuje na więcej!
A co z nim jest nie tak? Sam go dla mnie zdobył.
Wiesz, jak trudno było go złapać?
Hani, to łatwizna. Nawet przedszkolak dałby radę.
Tak myślisz? Nigdy wcześniej nie widziałam, żeby komuś się udało.
Widziałeś? Super, prawda?
Patrz na to.
Widziałaś?
A ty dokąd?
Patrzcie teraz.
Będzie się popisywał.
Przyjrzyjcie się!
Odejdźcie.
Co z wami?
Wracajcie. Co jest?
Chwileczkę, czy to... Czy nie tak dzieje się w filmach?
Spójrz mi w oczy.
Widzą tylko ciebie, mą jedyną.
Nie! W mym sercu jest ktoś inny. Nic tego nie zmieni.
Nie mogę czekać.
Skoro miłość do innego cię powstrzymuje, to wezmę cię siłą.
Stój!
Nie róbcie tego. Nie mogę cię stracić w ten sposób.
Tchórz umiera po wielokroć. A mężczyzna tylko raz.
Jeśli dane mi będzie umrzeć dla ciebie,
nie będzie to śmierć, lecz miłość.
Nie!
Nie.
Nie, nie, nie..
Synu, daj z siebie wszystko.
Jeśli ktoś powie ci coś niemiłego, zignoruj to.
Powodzenia.
Idź, bracie.
Powodzenia!
Dzięki.
- Ale tu zimno. - Wracajmy do środka.
A tak nie chciał iść. Na szczęście to koniec.
Szkoda mi ich, są za młodzi na cierpienie.
My w ich wieku byliśmy już małżeństwem.
Co wy macie z tymi studiami? Nie rozumiem tego.
Hani, dokąd idziesz?
Coś mi tu nie gra. Upewnię się, że Seungjo poszedł!
- Widziałeś? Potrącono człowieka! - To chyba dziewczyna!
Budzi się!
Hani!
Hani, słoneczko.
Tata... Gdzie ja jestem?
W szpitalu. Potrącił cię samochód, pamiętasz?
Tak.
Co z Seungjo?
Chyba jest na rozmowie. Przywiózł cię i wyszedł.
Dzięki Bogu.
Wszyscy tu jesteście?
Czy Hani nadal taka jest?
Wyjeżdżasz?
W takim razie idź.
Pomoże mi pan?
Fajnie było myśleć o tym, co dziś się będzie działo.
Więc...
Więc co...
Seungjo Baek?
Seungjo Baek i Hani Oh
będą reprezentować absolwentów na rozdaniu dyplomów.
Hani, chodź.
On nie ma serca, jest arogancki... Za co go lubisz?
Kpiłeś ze mnie.
Hani, chodź.
To boli!
Znajdę sobie kogoś na studiach.
Spróbuj.